Sınıfta en sessiz çocuk Umuttu. Hiç konuşmazdı. Sorulara bile sessizce cevap verirdi.
Öğretmen merak etti: Umut, neden hiç konuşmuyorsun?
Umut kağıda yazdı: Kelimelerimin değerli olmasını istiyorum.
Öğretmen güldü. Peki, nasıl değerli olur kelimeler?
Umut tekrar yazdı: Az ve doğru söylenince.
O gün ödev verildi. Herkes bir hikaye yazdı.
Umutun hikayesi en kısaydı. Ama en güzeliydi.
Sınıf okudu ve sustu. Sonra alkışladı.
Umut ilk kez sesli konuştu: Teşekkürler.
İki kelime. Ama herkesi duygulandırdı.